Chapter 4

Stanęłam przed wielkim domem.Wysiadłam z samochodu jak poparzona. Zamknęłam Impalę i ruszyłam do drzwi. Otworzyłam je.

- Mia?-zapłakana kobieta siedziała na podłodze, ze szklanką napełnioną bursztynowym płynem. Podeszłam bliżej i usiadłam na kanapie.Wszędzie były rozrzucone  jakieś gruchoty.

-Gdzie Hazel?-zapytałam bez zastanowienia

-Siedzi w swoim pokoju.Ciągle pyta o ojca,kompletnie nie wiem jak jej to powiedzieć.-pokręciła głową ze łzami w oczach.-Nie dam sobie sama z nią rady.-wypiła zawartość szklanki

-Pogadam z nią-podniosłam się i udałam na górę.

Zapukałam do pięknie wystrojonych drzwi w różnokolorowe kwiaty

-Tata?-usłyszałam cienki głos Hazel

-Ciocia Mia,skarbie.Otwórz,proszę-szczęknięcie zardzewiałego zamka dało o sobie znać.Zza progu wyjrzała mała dziewczynka z jasnymi włosami,tak samo zapłakaną jak Jules.-Co jest,maluchu?-ukucnęłam

-Mamusia na mnie nakrzyczała.-wyciągnęła ręce. Podniosłam Hazel

-Muszę z tobą porozmawiać maluchu.-wyszeptałam jej do ucha

*Dean*

-Dobra,w takim razie,klątwa?-przeglądałem z Samem artykuły na temat śmierci przodków Mii

-Coś w tym rodzaju.-brat grzebał w komputerze.Przewróciłem stronę.

-Jak to się stało,że ten sukinsyn nie zginął?-podkreśliłem długopisem daty

-O kim dokładnie mówisz?- wyłonił głowę znad komputera

-O ojcu małej.-przypiąłem gazetę do tablicy korkowej

-Właściwie to,sam nie wiem.-odwróciłem się

-Mogę w czymś pomóc?-odsunąłem się od Castiela .

-Cas! Naucz się nie pojawiać z…-szukałem odpowiedniego słowa-niewiadomokąd!

-Tak,potrzebujemy pomocy-Sam odwrócił komputer

-Słucham.-anioł usiadł na krześle naprzeciwko Sammy’ego

-Potrzebuję  informacji czy któreś z tych ludzi było podejrzewane o coś lub skazane.-podał mu listę na której znajdowały się nazwiska  krewnych Mii

-Skąd mam to wziąć?-Cas przekrzywił głowę

-Chciałeś pomóc czy nie?-uniosłem głos

-Tak,ale…

-Albo szukasz tego gówna albo możesz odpuścić!-krzyknąłem.Castiel zniknął

-Nie powinieneś na niego krzyczeć,Dean.-brat zamknął laptopa

-W każdej chwili mała może zginąć,a ty oczekujesz,żebym był spokojny?!-wstałem

-Nawet kiedy Lisa mogła zginąć nie bałeś się o jej życie,a o tej dziewczyny boisz?-pochylił się nad rękami

-Jest jedyna,której powiedziałem o tym czym się zajmujemy.-nie zmieniłem tonu głosu- Zaakceptowała bawienie się w strzelanie do wampirów,wendigo,zombie.

-Stój.-podniósł się- Powiedziałeś jej,a ona po prostu ci uwierzyła?-uniósł brwi

-Mam całkiem niezły dar przekonywania.-uśmiechnąłem się pod nosem

-Ufała ci? Tak po prostu ci zaufała.-założył ręce

-Mam to o co prosiliście.-anioł położył kartkę na biurku

-Dzięki.-podniosłem ją-Tak jak myślałem.-wszyscy czyści oprócz ojca Mii

-Co tam masz?-wskazał głową Sam

-Cas,masz robotę w niebie?U szefa?-spytałem się nie patrząc na niego

-Przyszedłem tu żeby pomóc.Nie mam rozkazów.-usiadł na łóżku

-Jeśli Mia nie została o nic oskarżona lub nie ma nic na sumieniu-zginie. – rzuciłem kartkę na stół.

-Nie,jeżeli to zabijecie.-odezwał się mężczyzna w prochowcu